Is bloggen dood?

bloggen-dood

Het is een druilerige dinsdagmiddag; ik ben net natgeregend tijdens het uitlaten van Kenji maar gelukkig warm ik al weer snel op door de net gemaakte warme kop thee. De laatste twee weken ben ik druk bezig geweest met hele leuke projecten maar hierdoor is het bloggen er niet zo van gekomen. Plannen en structureel blogjes plaatsen is toch iets wat ik lastig vind, ondanks het gebruik van CoSchedule. Het niet schrijven van artikelen waar mijn bezoekers (hopelijk) op zitten te wachten – ik vind het jammer dat dit niet gelukt is. Maar eigenlijk gaat dit blogje daar niet over.

Ik zat net naar buiten te kijken en het gevoel wat ik vroeger had toen ik nog op Livejournal een blog had, dat heb ik niet meer. Het spontane bloggen, het delen van je gedachtespinsels zonder enig doel, het delen van (persoonlijke) informatie omdat jij het op dat moment kwijt moest, dat is er niet meer. Bloggen was een moderne versie van een dagboek; je schreef een stukje over wat jij die dag had meegemaakt, waar op dat moment je gedachten naar toe gingen of over de super leuke film/aflevering/boek die je laatst gezien of gelezen hebt. Dat is nu heel anders geworden.

Bloggen was in de beginjaren persoonlijker.

Gaf je toentertijd niet om cijfertjes – Google Analystics bestond toen nog niet eens – is dat hetgene waar het nu bij bloggers om draait. Wie heeft de meeste bezoekers en volgers op social media? En hoe meer reacties erachter worden gelaten, hoe beter. Al is het maar “He! Leuke blog! xxx”. Een gezellige discussie over die leuke aflevering die je gezien hebt, komt al helemaal niet meer terug in de comments. Dat was vroeger wel anders, je moest maar zien of je überhaupt bezoekers kreeg en dat wist je eigenlijk pas nadat ze een reactie achterlieten. Maar juist door die reacties kreeg je heel snel een band met andere bloggers op Livejournal. Je ging elkaar dan toch sneller volgen. Ik heb toentertijd veel mensen leren kennen en met een paar heb ik nog steeds contact. Een aantal heb ik in levende-lijven ontmoet en andere volg ik op diverse social media kanalen.

Toen ik afgelopen december voor het eerst Marloes ontmoette tijdens een cursus Handlettering, nadat ik haar eigenlijk sinds 2005/6 ongeveer als vriendinnetje had op Livejournal, voelde dat enigszins vertrouwd maar toch ook een beetje raar. Ik wist een hoop van haar privé leven omdat zij daarover had geschreven en onze ontmoeting was daarom misschien ook een beetje ongemakkelijk. Ik wist namelijk dingetjes die andere cursisten natuurlijk niet wisten (en ook niet hoefde te weten) maar wilde toch zo neutraal mogelijk blijven. We kwamen er nota bene voor de cursus, niet om alles over Marloes haar privé situatie te achterhalen. Maar die band, die band die eigenlijk ontstaan is door puur persoonlijke items te schrijven en dit te delen met bezoekers, dat komt nu veel minder voor.

Ik heb het geluk dat ik een aantal jaar geleden Suzy ontmoette door haar liefde voor K-Pop en Koreaanse skincare – twee interesses die ik met haar deel. Hierdoor hadden wij al snel contact wat uitgelopen is tot regelmatig bij elkaar op visite komen (zelfs op haar bruiloft!) en zijn we zelfs een aantal keer naar het buitenland afgerezen voor een K-Pop concert. Als wij niet over onze interesses hadden geschreven of persoonlijke items hadden gedeeld, dan was die band er misschien nooit geweest.

Ik ben begonnen met bloggen omdat ik mijn gevoelens en gedachtes kwijt moest en dit niet met vrienden of familie wilde delen. Had ik een specifieke reden om het niet met hun te delen? Nee, niet echt, maar toch vond ik het fijner om bepaalde dingen met onbekende personen te delen. Misschien toch vanwege de (voor)oordelen die vrienden of familie zouden hebben.

Waar wil ik nu eigenlijk naar toe met dit artikel?

Iedereen heeft tegenwoordig een blog in combinatie met een Twitter, Instagram en Facebook account. En daar is nu ook nog eens Periscope en Snapchat bijgekomen! Maar als je naar de content van een blog kijkt zit er weinig onderscheid in. Het draait nu veel minder om de persoonlijke verhalen. Bloggen kwam vanuit onszelf, wij wilden graag die informatie delen met de lezers. De commerciële wereld was daar niet eens bij betrokken. Als je nu kijkt zie je dat bloggen niet meer draait om het delen van persoonlijke informatie, nee, het draait meer om anderen te helpen. Te helpen bij het uitzoeken van een nieuwe schoenen, lippenstift, tas of andere items. Daarnaast zie je ook steeds meer blogs die je kunnen helpen om jezelf te verbeteren, om meer positiviteit uit te stralen, assertiever te worden. Ik lees deze artikelen graag en heb er zeker wat aan, maar zoals altijd ga je toch denken aan hoe het vroeger was.

Bloggen is dood?

Het echte bloggen, zoals het ontstaan is, is er vrijwel niet meer. Persoonlijke bloggers zullen er altijd zijn, maar ik denk dat de cijfertjes naarmate van tijd toch steeds belangrijker worden. Reacties krijgen en weten dat andere mensen je artikelen lezen, zorgen ervoor dat je niet zomaar stopt. Je krijgt een band met je blog en daarbij ook je bezoekers. Je zal misschien toch die shift maken om wat minder persoonlijk te gaan bloggen (vanwege privacy) maar ook eens gaan nadenken om een samenwerking aan te gaan met een bedrijf. Je merkt dat het schrijven van artikelen waar je bezoekers (ook) iets aan hebben, vaak hoger scoren qua bezoekersaantallen dan een blog over wat jij die dag gedaan hebt. In de meeste gevallen schrijf je niet meer voor jezelf, maar voor de bezoeker.

Daarbij komt nog dat het door de komst van andere social media kanalen, denk aan Instagram en Snapchat, het heel makkelijk wordt om een kijkje in jouw leven te delen. Het echte schrijven over wat jij die dag gedaan hebt verschijnt niet meer op je blog, het komt nu op Instagram of Snapchat. Inclusief een foto of filmpje. Een like geven is voor een volger sneller dan dat zij 500+ woorden moeten lezen. Iedereen klaagt dat we zo weinig tijd hebben en daarom hebben we ook minder tijd om ieder artikel (volledig) te lezen. We zijn in dat opzicht best lui geworden. Het liken van een post is zo gepiept zonder dat je hier echt over moet nadenken. Het schrijven van een reactie op een artikel – hoe interessant deze ook is – duurt vele malen langer waardoor je vaak geneigd bent om dit te skippen. Met als gevolg dat de blogger denkt dat het artikel niet interessant genoeg is. Want weinig respons, misschien ook weinig bezoekers, en je vraagt je al snel af wat je fout doet en wat je zal moeten verbeteren. Nietwaar? Een reactie krijgen op wat je deelt is immers altijd leuk.

Bloggen = schrijven met een doel.

Het bloggen is veranderd naar het schrijven met een doel. Het doel om content te schrijven wat aanspreekt, eventueel in samenwerking met bedrijven, heeft de overhand. En door het inzetten van social media, waar je de dagelijkse gebeurtenissen deelt, zal dit alleen maar meer worden.

Dus… is bloggen dood? Nee, het bloggen zelf is niet dood, het is alleen aan het veranderen. Bloggen blijft bestaan, de manier waarop zal alleen anders zijn. Ik startte een Livejournal blog in 2004 en in die 13 jaar is er een hoop veranderd. Wat toen werkte, werk nu niet meer. Waar het toen draaide om puur het schrijven, draait het nu om het delen van informatie en daarmee een groter bereik creëren. Aan de ene kant heel jammer want goede cijfers (reacties/bezoekersaantallen etc) staat niet altijd garant voor kwalitatieve content, maar aan de andere kant ben ik nu wel heel nieuwsgierig naar hoe het over 10 jaar eraan toe gaat. Welke vorm zou bloggen dan hebben?

Hoe denk jij hierover? Is het echte bloggen dood? Ben benieuwd hoe jij hierover denkt!

Geef een reactie

25 reacties

  1. Sammie says:

    Interessant stuk 🙂 ik begon met bloggen 11 of 12 jaar geleden op web-log en toen was het inderdaad heeeeel anders. Daarna weer een tijd ofline geweest en nu weer een jaar online maar het is een wereld van verschil. Vind het wel heel leuk en boeiend nog steeds 🙂

  2. robin says:

    je weet hoe ik erover denk en dat is precies zoals jou! ik ben het echt met alles eens ♡ ik mis het oude bloggen ook maar ik ben wel geinspireerd door jou artikel om alles gewoon te doen hoe ik het wil. deed ik al maar stiekem geef je toch om reacties e.d. puur omdat dat er nu ingegoten is.
    ik had vroeger een eigen website en dat was een layout met about pagina, affilates pagina en dan wat blogposts die even lang waren als tweets haha xD

    • Ik merk dat hoe meer ik focus op de cijfers en mij vergelijk met anderen, hoe moeilijker het is voor mij om te blijven bloggen. Ik besteed veel tijd en energie in mijn artikel dus dat deze goed gelezen worden is hartstikke leuk, maar ik merk echt dat er dan toch teveel druk op mij komt (en ik dus nog meer ga focussen op cijfers/reacties/populariteit) en dat het mijn schrijven beïnvloed. En dan niet op een gunstige manier, helaas.

      Affiliates was zo leuk! Als je nu om een link uitwissel vraagt kijken ze je al vreemd aan. :S

  3. Mijn eerste ‘echte’ blog (na wat blogjes waar ik na anderhalf artikel alweer klaar mee was) was inderdaad heel anders, maar bloggen voor 20 bezoekers vind ik gewoon niet leuk. Bloggen is leuk omdat er mensen naar je blog komen, maar als er meer mensen komen gaat bloggen ook meer tijd en geld kosten en die kosten moeten ook weer (enigszins) gedekt worden en als je dan echt populair word KUN je eigenlijk niet echt meer anders dan je erbij neerleggen dat je commercieel moet gaan denken.

    Daar ben ik nog lang niet, natuurlijk, maar ik kijk even naar een beautygloss of miss lipgloss.

    • Ik zeg dat ook in mijn artikel. Dat naarmate van tijd het steeds belangrijker zal worden om meer bezoekers te krijgen en daarmee ook meer reacties en dat je (hoogstwaarschijnlijk) gaat focussen op artikelen die beter scoren. Want een artikel dat bij de bezoekers meer aanspreekt zal meer reacties krijgen. En dat hou je natuurlijk altijd in je achterhoofd wanneer je weer eens achter de computer kruipt.

      Dat was vroeger niet zo. Je schreef omdat je het leuk vond en niet vanwege de reacties/bezoekers. Toen zaten ‘we’ heel anders in elkaar en dat mis ik een beetje. Veel reacties op een artikel staat immers niet altijd garant voor een kwalitatief goede post (kijk maar naar wat grotere bloggers), terwijl het daar juist nu wel om draait. De cijfers.

    • Leonie says:

      Volgens mij is echt jouw enige doel tegenwoordig nog om GROOT te worden. Als je bloggen niet leuk vind zonder lezers dan begrijp je volgens mij niet helemaal wat bloggen vroeger was. Het leuk vinden zit ik ‘m in de activiteit zelf en de inspiratie die je neer kan krabbelen en het schrijven – dat heeft niks met bezoekers, geld of wat dan ook te maken. Dat is wat Naomi bedoeld.

  4. Kelly says:

    Ik heb bij mezelf ook gemerkt dat ik in de loop van de jaren anders ben gaan bloggen. Ik schrijf ongeveer over dezelfde dingen, maar het is minder spontaan, meer beredeneerd. Dat komt bij mij vooral doordat ik in het begin zo goed als anoniem blogde, als in: niemand behalve mijn vriendje kende mijn blog. Intussen lezen moeder, schoonmoeder, tantes en ooms, opa’s en oma’s, collega’s, vrienden … mee. Dus nu let ik veel meer op waarover ik schrijf, en vooral ook hoe ik het verwoord. Op zich is het in mijn specifieke geval nog steeds vrij persoonlijk en gaat het niet zo om de cijfertjes maar wel om de dialoog, ik spreek ook regelmatig af met andere bloggers of lezers, maar ik volg je redenering wel. Soms schrijf ik ook eerder voor de lezer, terwijl ik daar vroeger veel minder mee bezig was (nu ja: ik ‘kende’ mijn lezer ook eenvoudigweg niet of niet zo goed). Maar al bij al denk ik niet dat het echte bloggen dood is. Of zo zie ik het toch niet. Het is inderdaad gewoon veranderd 🙂

  5. Wat een super goed artikel heb je geschreven! Ik vond het vroeger heel spannend om dingen te delen op het internet en dit deed ik dan ook altijd anoniem. Ik had hierdoor altijd leuk contact, maar nooit echt een band met iemand. Nu weet ik wel dat het bloggen een stuk minder persoonlijk geworden is. Het gaat om cijfertjes en de mooie foto’s. Het is net alsof niemand meer leest wat er echt staat..Ik mis dat wel, ik vind het leuker om mensen echt te leren kennen via een blog! Ik ben dol op mijn volgers en zeker de paar volgers die vaak reageren. Daar praat ik ook regelmatig mee en ben blij dat ik ze heb leren kennen.

  6. Lifesabout says:

    Wat heb je dit goed beschreven! Ik ben het helemaal met je eens. Bloggen is ontzettend aan het veranderen, het doel ervan verschuift. Ik vind dat zelf heel erg jammer. Ik probeer op mijn persoonlijke blog zoveel mogelijk bij mezelf te blijven, daar waar het voor mij om draait. Niet om de bezoekers of de beste reviews, maar mijn gevoelens en ervaringen tikken en mijn leven proberen te beschrijven zodat mijn dochtertje dat later terug kan lezen.

  7. Jennifer says:

    Ik mis het oude bloggen. Alles was toen nog lekker eerlijk en spontaan. Als ik nu naar fashion blogs kijk kleden ze zich vaak alleen voor de foto en verkleding ze zich 10x op 1 dag alleen voor de foto. Ik mis de spontaniteit die er vroeger was met de spiegel outfit foto’s. Bloggen is geforceerd geworden, dat vind ik echt zonde.

  8. Laura says:

    Dit is precies waarom ik bloggen een tijd lang niet zo leuk meer vond; de hele blogwereld leek te verschuiven naar het commerciële. Mensen schrijven content voor de bezoekers en niet zozeer omdat zij zelf de behoefte voelen over een bepaald onderwerp te schrijven. Je moet X keer per week iets online zetten op tijdstip Y, want dan zijn er de meeste bezoekers. Je moet groeien. Je moet op alle sociale media zijn. Je moet andere blogs volgen, waarbij stilletjes meelezen niet genoeg is; een reactie achterlaten is ook een vereiste. Zo heb ik het een tijd lang ervaren, en nog steeds heb ik het gevoel dat dit de verwachtingen zijn van het bloggen. Ik blokkeer bij die verwachtingen en beleef geen plezier aan bloggen op die manier. Ik wil gewoon schrijven over dingen omdat ik ze vast wil leggen, zij het iets dat ik heb gezien, gehoord, meegemaakt of gewoon heb gedacht.

    Ik heb op veel verschillende platformen geblogd en ik herinner me Livejournal nog goed. Ik had daar ook een account en schreef inderdaad over de heel persoonlijke dingen en alleen als ik de behoefte voelde. Ik vind dat persoonlijke een van de leukste dingen van het bloggen. Het hoeft niet eens over je diepste geheimen te gaan; dat persoonlijke kan ook weerspiegeld worden in de onderwerpen waarover je schrijft. En dat laatste, dat van de behoefte voelen, dat wil ik ook graag weer als leidraad gebruiken i.p.v. “het is al X tijd geleden.” Dat probeer ik dus allebei al een tijdje 🙂

    Goed dat je hierover schrijft dus!

  9. Leonie says:

    Mooie blog. Las ‘m gisteravond al (voor mij dan), maar had er nog even geen goede reactie op. Ik denk zeker dat je gelijk hebt en dat we steeds meer richting een vorm van bloggen drijven waarin het steeds meer gaat om instructies en kennis delen dan om persoonlijke verhalen vertellen. Ik doe het zelf nog wel, maar ik ben als ik daar dan geen reacties op heb meteen te twijfelen of dat mensen dat überhaupt nog wel interessant vinden. “Want weinig respons, weinig bezoekers en je vraagt je al snel af wat je fout doet. Toch?” Is abosoluut waar voor mij. Ik geef het liever niet toe, maar juist omdat ik zo persoonlijk probeer te blijven is de teleurstelling groter wanneer zulke verhalen niet meer in de smaak vallen en de meer afstandelijke blogs wel. Ik kijk zelf wel naar views, maar die zijn op zich zonder context vrij … waardeloos. Wat me meer interesseert is de gemiddelde tijd die mensen rondhangen op mijn website, want dat geeft aan of ze iets ook daadwerkelijk lezen. Soms verlang ik ook wel naar het oude bloggen hoor; lekker stukjes typen, niet erbij nadenken of je in Google gevonden werd, niet bezorgd zijn over privacy of online branding. Maar we zitten nu in een nieuwe cultuur en we hebben er maar mee te dealen 😉 Denk dat het voor iedereen werkt om gewoon zo dicht mogelijk bij zichzelf te blijven.

  10. Sas says:

    ik denk dat het 50-50 is. Er zijn zeker nog authentieke bloggers en dit zijn ook echt de bloggers die ik volg. Ik zie mezelf zo snel niet commercieel worden, hoewel het wel wat commerciëler is geworden dan voorheen aangezien ik zeker een aantal samenwerkingen heb. Wel ben ik heel kritisch en schrijf nog steeds voor mezelf. Natuurlijk, reacties zijn de kers op de taart maar als niemand zou reageren (zoals in het begin van mijn blog) zou ik nog steeds bloggen. Omdat ik het gewoon té leuk vind. maar veranderd is de blog wereld zeker wel, wat ik soms wel jammer vind. Goed artikel!

  11. Margot says:

    Ik herken dit helemaal! Ik kom ook nog uit de tijd van de blog als online dagboek (en heb dat idee nog steeds wel voor mijn eigen blog), maar ik merk ook dat het minder is geworden. Nu blogs meer “algemeen geaccepteerd” zijn, zijn er ook meer mensen die meelezen. Ik probeer een beetje de balans te vinden tussen persoonlijk en privacy, maar soms kom je dan op zoiets cryptisch en vaags uit dat het ook weer niet echt het posten waard is. Aan de ene kant is het leuk dat ik nu aan sommige vrienden heb durven vertellen dat ik blog, aan de andere kant schrijf ik sommige dingen ook niet meer zo zorgeloos op.

    Het lijkt me lastig als je zoals jij blogt en ook opdrachten via je blog binnenhaalt (denk ik? Sorry als dat net zo is!), dan is het helemaal een beetje een geval van moeten meegaan met de stroom, ook al sta je er zelf niet helemaal achter. Maar dit soort posts zijn dan denk ik een goede combinatie van persoonlijk en interessant voor een grote doelgroep!

    Verandering is altijd iets waar ik aan moet wennen of dat ik jammer vind, maar ik denk dat het inderdaad een natuurlijk proces is. Wij hipsters wisten al in de vroege jaren ’00 dat bloggen heel tof was 🙂 De rest van de wereld heeft dat nu ook ontdekt.

  12. Kalliopia says:

    Volgens mij haal je een heel belangrijk punt aan! Ik ben zelf net begonnen met bloggen, maar ik volg er al heel wat enkele jaren. Nu ik zelf begin denk ik ook: ohja, nog een twitteraccount maken, zou een facebookprofiel ook nodig zijn? etc. Over inhoud denk ik ook soms: dit zou een grappig verhaal zijn om te delen, maar uiteindelijk laat je het dan maar omdat ‘het toch niemand interesseert’. Eigenlijk vind ik dat best erg 🙂

  13. Puck says:

    Ik ben het met je eens, bloggen is niet dood, maar wel enorm veel veranderd. Ik zie zoveel mensen die zichzelf de druk opleggen om iedere dag te bloggen en ik vind ze daarom vaak minder leuk, omdat de stukjes gewoon minder interessant zijn.
    Al die weekverslagen lijken op elkaar en die shoplogs zijn toch gewoon een reclameonderbreking op je blog. Ik vind juist andere stukjes, die echt over mensen gaan veel interessanter. Iets diepere stukken, die de persoon achter de blog laten zien. Niet die ‘5 manieren om ongelukkig te worden’ of ‘8 how-to’s om je boterham te beleggen’.

  14. Floor says:

    INteressant om te lezen, ik ben zelf pas begonnen met bloggen dus ik weet niet echt hoe het is veranderd, maar om eerlijk te zijn klinkt het niet heel positief. Ik merk wel dat YouTube een grotere rol speelt dan bloggen bij vele blogger/vloggers. xx

  15. Linda says:

    Interessant dit! Ik denk niet dat het dood is, maar meer dat het een soort ‘bloggen 2.0’ is. Ooit heel lang geleden maakte ik ook websites waarop ik dan persoonlijke stukjes plaatste. Nu schrijf ik inderdaad voor de lezer, ik vind het leuk om te delen wat mij helpt en waarmee ik misschien ook anderen kan helpen, motiveren of inspireren. Het doel is anders geworden. Ik voel me daar ook beter bij, vooral omdat ik me er nu een stuk meer bewust van ben dat het internet zo openbaar is en je niet weet wie er allemaal meeleest. Ik moet er wel bij zeggen dat ik wel vind, als je regelmatig een blog leest, persoonlijk of niet, je vaak toch alsnog heel wat over iemand te weten komt (chaotisch vs planner, open vs gesloten etc), alleen op een andere manier.

  16. veerlez says:

    Het bloggen is zeker veranderd, maar ik denk ook dat het te maken heeft met onze eigen leeftijd. De tijd dat ik Livejournal had, was ook de tijd dat ik nog een moeilijke tiener was. Toen vonden we steun in de andere LJ’ers. Nu is het bloggen heel anders geworden. Ik schrijf nog steeds op mijn livejournal, maar voornamelijk voor mijzelf. Als dagboek voor mijzelf. Ik gebruik mijn blog weer heel anders, als motivatie doeleinden en naslag werk. Maar goed, ik let ook niet op cijfertjes. Ik zie het als een vorm van mensen op de hoogte houden en dingen delen.

  17. Rianne says:

    Dan ben ik een uitstervend soort. Logisch waarschijnlijk gezien mijn leeftijd want ik blog nog steeds om mijn persoonlijke verhaal te delen. Dat ik niet zo gek veel bezoekers per dag trek deert mij niet. Mijn volgers zijn trouw en ik zie ze als goede bekenden, vrienden wellicht. Ondanks dat ik 90% van hen nog nooit ontmoet heb.

  18. Narda says:

    Hoi,

    Ik kwam hier via Sylvia Kuysten hier op je blog terecht, en wil graag even reageren.
    Sinds mei 2013 schrijf ik op mijn persoonlijk blog. Ik blog op eigen titel, zonder verdiensten, zonder mijn blog te koppelen aan FB, instagram of wat dan ook. 163 volgers is natuurlijk niet zo veel, maar ik vind het zat hoor, ben er erg blij mee dat mensen de moeite nemen om mijn hersenspinsels (en ellende) te komen lezen.

    Juist het schrijven zelf geeft veel voldoening, daar is het mij destijds om begonnen. Volgers krijgen leek mij best eng. Nu ben ik blij met mijn volgers, en juist omdat ik over persoonlijke dingen schrijf heb ik in de afgelopen twee jaar ( waarin ik mijn vader, moeder en zusje verloor) veel steun gekregen van sommige volgers.

    Een hoop mensen verklaren mij voor gek dat ik zo openhartig ben op internet.
    ‘Privacy voor alles’. Alsof hun eigen pleziertjes en tegenslagen uiteindelijk zoveel zouden verschillen van die van mij!

    Is het niet gewoon de angst, in plaats van het verdienen met je blog wat er de oorzaak voor is dat er minder persoonlijke blogs zijn?

    Nou ja, dat wilde ik gewoon even zeggen…

    Groetjes, Narda (Beaunino)

  19. Sabine says:

    Interessant artikel. Ook omdat ik het oude bloggen zoals je dat noemt niet ken. Ik blog pas sinds dit jaar 🙂 Ik denk ook dat er zeker wel bloggers zijn die nog gewoon dit als dagboek gebruiken. Ikzelf heb ook helemaal geen facebook van mijn blog, geen Instagram en geen Twitter. Ik denk ook dat het afhangt van je doel als blogger. Dit hoeft zeker niet te draaien om groter en rijker worden. Als je dat wel wilt ga je bloggen op een andere manier. Ikzelf blog vooral om mijn ervaringen in een ander land op te schrijven. In eerste instantie voor mijn familie en vrienden maar er bleken meer mensen geïnteresseerd Hahaha